Overslaan en naar de inhoud gaan
Dienst Heelkunde
Sint-Andries Ziekenhuis Tielt
Menu

Abdominale heelkunde

Bekkenbodemheelkunde

De bekkenbodem is een spiergroep bestaande uit drie spierlagen met verschillende peesbladen die de onderzijde van de buikholte afsluit tussen het staartbeen en het schaambeen. De bekkenbodemspieren geven steun aan de blaas gelegen in het voorste compartiment, aan de endeldarm (het achterste compartiment) en bij vrouwen aan de baarmoeder met de vagina (middenste compartiment). Acute beschadiging door trauma of bevalling en/of chronische oorzaken kunnen dysfunctioneren van blaas of aars, verzwakking met uitstulping of incontinentie voor stoelgang of urine geven.

Bekkenbodem

De diagnostiek en behandeling van bekkenbodempathologie is altijd multidisciplinair waar gastro-enterologen, urologen, gynaecologen en chirurgen in betrokken zijn. De problemen van het voorste compartiment zoals urine incontinentie en blaasverzakking (cystocoele) zijn veelal het domein van de uroloog terwijl afwijkingen van het middenste compartiment met de baarmoeder en vaginakoepel (na baarmoederverwijdering) verzakking (baarmoeder/vaginakoepel prolaps) hoofdzakelijk door een gynaecoloog zullen behandeld worden.

Een bekkenbodemchirurg neemt de behandeling van problemen van het achterste compartiment zoals endeldarmverzakking (rectocoele), , endeldarminvaginatie (rectorectale intussceptie), volledige endeldarmuitzakking (totale rectale prolaps),  dundarmverzakking (enterocoele) en dikkedarmverzakking (sigmoiedocoele) voor zijn rekening.

Rectocoele

Een rectocoele is een uitstulping van de voorwand van de endeldarm naar de achterwand van de vagina toe. Een rectocoele ontstaat door een combinatie van een bekkenbodemverzwakking en een zwakte van het weefsel tussen endeldarm en vagina (het rectovaginaal septum) veroorzaakt door trauma, vroegere heelkunde, zware bevalling(en), overmatig chronisch persen bij stoelgang maken enz.

Rectocoele

Een kleine rectocoele kan asymptomatisch zijn maar bij groter worden kunnen er vaginale (zwelling, ‘bolgevoel’, irritatie of  pijn/bloeding bij gemeenschap) of rectale (moeilijke uitdrijving , gevoel van onvolledige ontlasting) optreden.

Een rectocoele wordt in eerste plaats klinisch vastgesteld doch om de uitgebreidheid en geassocieerde aandoeningen (zoals cystocoele, enterocoele…) te kunnen beoordelen is radiologische beeldvorming (RX/NMR defaecografie) waarbij contrasstof in blaas, vagina, dundarm en endeldarm worden gebracht onontbeerlijk.

Indien een rectocoele ernstige of invaliderende klachten geeft, is heelkundig herstel mogelijk waarbij het vaak een deelprobleem vormt van een veralgemeende bekkenbodemzwakte zodat ook de gynaecoloog, een uroloog of een fysiotherapeut in de behandeling betrokken wordt.

Er bestaan meerdere heelkundige technieken om een rectocoele (en de geassocieerde aandoeningen) te corrigeren. Hierbij zijn een operatie via de vagina (transvaginale procedure),     door heen de aars (transanale/rectale toegang) en via de buik (transabdominale ingreep) mogelijk afhankelijk van de grootte van de rectocoele en de bijkomende bekkenbodemafwijkingen. De details van de ingreep wordt door de betrokken artsen op de raadpleging besproken.

Rectocoele

Invaginatie (intussceptie)

Ook bij een invaginatie waarbij een deel van de darm in het daaropvolgend deel van de darm schuift (in het geval van rectorectale invaginatie betreft het de endeldarm die in mekaar schuift) kan heelkunde aangewezen zijn wanneer er klachten optreden die het dagdagelijks leven beïnvloeden waarbij er dan via een transanale of transabdominale benadering kan gewerkt worden. De details van de ingreep wordt door de betrokken artsen op de raadpleging besproken.

Totale Rectale Prolaps

Een rectale prolaps is een uitstulping van de endeldarm (rectum) via de anus. Bij een totale rectale prolaps keert de endeldarm zich binnenste buiten zodat het endeldarmslijmvlies buiten de aars zichtb aar wordt.

Rectale prolaps

De diagnose va een totale rectale prolaps die veroorzaakt wordt door meerdere factoren zoals genetische aanleg, bekkenbodemzwakte, veroudering, psychische stoornissen ….  wordt bij klinisch onderzoek gesteld. Aanvullende onderzoeken zoals echografie (anale endoechografie, radiologie( RX/NMR defaecografie), anorectale drukmeting (anale manometrie)  en zenuwgeleidinginvestigatie (EMG) kunnen aangewezen zijn omdat in de meeeste gevallen ook de sluitspier schade heeft opgelopen. De behandeling van een totale rectale prolaps is in eerste plaats heelkundig via anale of abdominale weg afhankelijk van de ernst van het probleem en de leeftijd en algemene toestand van de patient. De details van de ingreep wordt door de betrokken artsen op de raadpleging besproken. Aanvullend kunnen dieet-en voedingsaanpassingen en kinesitherapie aangewezen zijn.

Faecale incontinentie

Bij ontlastingsincontinentie (faecale incontinentie) is verlies van stoelgang of gas die herhaaldelijk gedurende een langere tijd optreedt. De oorzaken van incontinentie zijn multifactorieël waarbij bekkenbodemverzwakking, (traumatische) sluitspierdefecten, veroudering, inflammatoire darmziekten, neurologische letsels de belangrijkste zijn. Omdat faecale incontinentie vaak een meer complex probleem is, zijn er meerdere diagnostische onderzoeken nodig om tot een juiste behandeling te komen. Endoscopische beeldvorming (rectoscopie, coloscopie) ,radiologische onderzoeken (RX/NMR) van het bekken, echografie  van de sluitspier (echoendo) , anale drukmeting (manometrie) en zenuwgeleidingsinvestigatie (EMG) zijn de belangrijkste diagnostische middelen.   De behandeling van faecale incontinentie wordt bepaald door de oorzaak van het probleem en kan door voedingsaanpassingen, bekkenbodemtherapie, medicatie en heelkunde verholpen worden. Heelkunde kan eenvoudig zijn en bestaan uit een sluitspierherstel tot zeer complex met creeëren van een nieuwe sluitpier uit eigen weefsel of het plaatsen van een kunstmatige sluitspier. Een alternatieve oplossing kan een sacrale neuromodulatie (sacrale zenuwstimulatie) zijn. De details van de ingreep wordt door de betrokken artsen op de raadpleging besproken.

Faecale incontinentie

Dr. Daphné Van den Bussche

Dr. Daphné Van den Bussche

Vasculaire en Thoracale Heelkunde – Varices

Dr. Peter Lissens

Dr. Peter Lissens

Algemene en Gastro-intestinale Heelkunde – Proctologie – Slokdarmheelkunde (AZ Delta)

Dr. Mehrdad Biglari

Dr. Mehrdad Biglari

Algemene en Hepatobiliaire Heelkunde – Senologie

Dr. Marc Vuylsteke

Dr. Marc Vuylsteke

Vasculaire en Thoracale Heelkunde – Varices

Sint Andries Ziekenhuis - Tielt
Het Sint-Andriesziekenhuis is een loco-regionaal ziekenhuis, gelegen aan de rand (langs de Ringlaan) van het centrum van Tielt in de provincie West-Vlaanderen.